Bir yılı aşkın
süredir Instagram kullanıcısıyım. Arkadaş çevrem dışında, fotoğraflarını
beğendiğim fakat şahsen tanımadığım bir kac üyeyi de takip ediyorum. Çok nadiren explore
özelliği ile başkalarının fotoğraflarına bakıyorum. Gazetelerin Instagram’da ünlüler bölümlerine
bakarken Meryem Uzerli’nin bebeğinin hastane künyesi ile fotoğrafını görünce,
takip etme isteği oluştu içimde. Meryem Uzerli’yi ekledikten bir iki gün sonra
işteki yoğunluğun azalması ile arkadaşımla oturduk ünlülere baktık. Yeni bir
kaç ünlü daha ekledim listeye. Bir
ikisini sadece arkadaşlarını ve kendisini çekiyor diye sildim, diğerleri
duruyor.
Demet Akalın,
Buse Terim takip etmeye başladığım
ünlülerden ikisi. Demet Akalın’ı ya da Buse Terim’i sevip sevmemem gibi bir
detay bu yazı için hiç önemli değil, zaten onlara karşı oldukça nötrüm. Ünlüler
dünyasında işler nasıl yürüyor cesitli yorumlar yapabiliyoruz; ofis ortamında bile kimisi
tırnağı ile geliyor, kimi patronun yeğeni oluyor, kimi yeteneksiz ama güzel olduğundan koltuk
kapıyor. Benim yan masamda oturan
insanın bile o masayı nasıl kaptığı muamma iken kalkıp ünlülerin başarılarına
kafayı takmam çok manasız. Sonra bu elde edilen başarının getirdiği sonuçlardan
dolayı o insandan daha çok nefret etme durumu... Kalkıp yan masadaki insana, "bu
sene yüzde 10 zam almışsın, yüzde beşini fakirlere dağıt" gibi bir yorumda
bulunmadığıma ve bulunamadığıma göre ünlü birine "gelen hediyelerini fakire
fukaraya dağıt buradan böyle resim koymakla reklam olmaz" diye ukalalık
yapmamalıyım, kendi adıma.
Sevgiye diyecek
bir lafım yok, yıllar öncesinden beri varolan fan club durumunun kişiselleşmiş
hali tadında kalırsa bir ünlü için güzel bir motivasyon olabilir. Yapıcı ve
uslubu düzgün eleştiriye de lafım yok. Fakat spor
ve siyaset gibi alanlarda tanıdığımız o nefret dolu insan portresini( ki bu alanlarda
farklı taraflar, düşünceler, fikirler çatışıyor da o nefret oraya çıkıyor),
kendi halinde yada işi gereği, içinden geldiği için ya da reklam gereği
fotoğraf paylaşan insana yazdığı mesajlarda görmek şaşırtıcıydı. Demet Akalın’ın
bebek arabalarını kıskandığımdan "nerden buluyorsun bu paraları" diye mesajlar
atarken aslında sürekli tatilde olan arkadaşımı da nerden buluyor bunca parayı
diye kıskanıyorum ve hıncımı Demet Akalın’dan çıkarıyorum demektir.
Madem bu kadar nefret ediyorsun, niye
takip ediyorsun? Bu insanın senin hayatın üzerinde ne kadar büyük bir etkisi
olabilir ki bu kadar büyük bir nefretle saldırıyorsun, iki tane fotoğraf
koyuyor, bir markayı tanıtıyor, şarkı söylüyor, çocuğuna pahalı pahalı giysiler
alıyor, kalçasında fazlalığı var, falan filan diye mesajını hakarete vardırıyorsun. Bu insan yanlışsa, hatalıysa, öyleyse böyleyse düzeltmek sana mı düştü? Farkında olunmayan şey şu ki, adı Buse Terim, Demet Akalın olmayan, ünlü
olmayan kalçası büyük olan, çocuğunu baştan aşağı marka giydiren, bunu sosyal
medyada paylaşmayı tercih eden ya da etmeyen o kadar çok insan var ki... Belki
de onlardan biri senin arkadaşın ama sen ona birşey diyemiyorsun, yine gidip
Buse Terim’e mesaj atıyorsun. Acaba hem kıskanç hem de iki yüzlü müsün?
Ayrıca, bu yazıyı
da para karşılığı yazdığımı düşünüp benden nefret edenler olur mu acaba?
cok kotu bir yazi, hic begenmedim. anlamsiz. alakasiz. yersiz. dangoz.
YanıtlaSilbegenmeyen anten taksin. senin agzini yuzunu kirarim, doverim. forza kusursuzdegilim.blogsporbilmemne.edu.tr
YanıtlaSilbence yan masadaki adama cevap hakki dogmus. o cevap hakkini yasasin yasemin kay allen diyerek kullanmak istiyor olabilir.
YanıtlaSilsenin de agzini burnunu kirarim kanla doldururm gozunun bebegini. forza ozgu namal.
Silgun gecmiyor ki bu nefret mesajlarinin baska orneklerini degisik alanlarda gormeyelim.
Sil